waarom lijkt de tijd trager als je aan het wachten bent?

We beleven alleen het nu. Elk moment wat we het nu ervaren als wachten, herinnert ons er aan dat we in principe nutteloos bezig zijn. Nutteloos bezig zijn, vinden we vervelend. Wanneer we aan het wachten zijn, hebben we niets te doen, en zijn onze hersenen doorgaans ook met niets bezig, dus worden we er vaak aan herinnerd dat we niets aan het doen zijn, en worden we er dus vaak aan herinnerd dat we nutteloos bezig zijn. Dus ervaren we vaak een vervelend moment.

Wanneer we ons nu ergens mee gaan bezighouden. Een spelletje op onze telefoon, een artikeltje in een tijdschrift lezen, een gesprek met een andere wachtende, dan zijn onze hersenen afgeleid, en is er automatisch minder ruimte voor de herinnering aan het feit dat we aan het wachten zijn, want we zijn niet meer nutteloos bezig.

Je zou ook kunnen zeggen: Omdat je niets te doen hebt, besteed je veel aandacht aan het feit dat je aan het wachten bent. Daar heb je immers plek voor in je brein. En als je ergens veel aandacht aan besteed, dan neemt het een grotere plek.

Waar sterven stadsduiven ?

Ik kan je geen algemeen antwoord geven, maar ik kan met zekerheid stellen dat sommigen van hen aan hun einde komen in de klauwen van mijn kat…

Ik woon drie hoog – in 010-Zuid – en mijn kat is de absolute psycho-bitch van de daken in ‘haar blok’. Duiven, kraaien, eksters, ze moeten het allemaal ontgelden.